Η γνώμη μας
Η γνώση είναι δύναμη, εφόσον δεν κάνεις το λάθος να μεταδώσεις σε άλλους, πόσο δε στο ίντερνετ όσα γνωρίζεις για πρόσωπα και καταστάσεις. Όσοι υπέπεσαν σε αυτό το λάθος, πλέον τελεί εις βάρος τους, ηθική και πολιτική απομόνωση. Επομένως η προσωπική και κοινωνική ζωή αυτών των πολιτών καταστρέφεται για πολλές δεκαετίες. Το τίμημα πως ζούμε σε μια υποτιθέμενη δημοκρατία, ενώ οι περισσότεροι αγνοούν πως οι Έλληνες πολίτες υπάγονται εδώ και αρκετά χρόνια σε τακτικές περιορισμού που θυμίζουν την παλαιότερη Στάζι, κάτι που αναφέρθηκε σε κάποιο τηλεοπτικό πάνελ.
Οι νεοΈλληνες μπορεί να ξεχνούν και να συγχωρούν όσους, τους κατέστρεψαν την ζωή με την ακρίβεια και την μείωση των συντάξεων τους, αλλά οι περισσότεροι από εμάς που κάναμε το λάθος να πούμε την άποψη μας δημοσίως, δεν πρόκειται να συγχωρέσουμε ποτέ, τους τύρρανους μας. Οι βουλευτές μες την δήθεν πλήρη ευφυία τους, κατασκεύασαν ένα είδος προσωπικής τους ασυλίας ώστε να κάνουν ότι θέλουν, καταλήγοντας να μένουν ατιμώρητοι, ξεχνώντας πως και εκείνοι είναι δημόσιοι υπάλληλοι.
Όλοι τους ανεξαιρέτως οι πολιτικοί σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι συννενοημένοι μεταξύ τους να καλύπτουν ο ένας τις λαδιές του άλλου, προκειμένου να εξακολουθήσουν να υπερηφανεύονται στον λαό μια ψεύτικη αξιοπρέπεια, η οποία αξιώνει ψήφους.
Η λίγδα της πολιτικής σαπίλας είναι προιόν, μιας έμφυτης αγένειας και ασυνειδησίας που δεν παρατηρείται μονο, δυστυχώς, σε όσους έχουν εκλεγεί αλλά και σε αρκετούς πολίτες και όλοι γύρω μας παρατηρούμε πως συμπεριφέρονται οι περισσότεροι, γι' αυτό και δεν θα υπάρξει δυνατότητα για σχόλια.
Ενόσω πλέον αρκετοί δημοσιογράφοι δεν κρύβονται πλέον πως τους χειραγωγεί το τάδε και το δείνα κόμμα για να μας φλομώνουν στα ψέματα το κοινό, διαστρεβλώνοντας παράλληλα τα γεγονότα -ακολουθώντας την ουσία του ρητού: οι Έλληνες ξεχνάνε εύκολα- κάποια άτομα πρέπει να βγούνε και να βροντοφωνάξουν: ως εδώ !!
Κράτος εν κράτει με πολιτικούς που δεν τιμάνε τα παντελόνια που φοράνε αλλά ακολουθούν τις οδηγίες των οικονομικών δολοφόνων του πλανήτη που είναι, οι ΗΠΑ.
Έλλειψη πνευματικής δύναμης Κάποτε, μας έλεγαν: μην μιλάς σε αγνώστους. Σε εποχές, αθώες για ορισμένους από εμάς, που οι γονείς, μας προστάτευαν στ' αλήθεια, αφού δεν ανήκαν στους χαρακτήρες που ωθούν τα παιδιά τους να μεγαλώνουν: κοροιδεύοντας τα αισθήματα του αντίθετου τους φύλου ή ακολουθώντας το ρητό, πάτησε τους για να μην σε πατήσουν. Ορισμένοι από εμάς δεν ήμασταν τόσο διεφθαρμένοι ώστε να ανήκουμε σε κομματικές νεολαίες, καλλιεργώντας ζιζάνια και έχθρες από νωρίς, στο σχολικό περιβάλλον. Ακόμη κι αν αγνοούσαμε την κακία του κόσμου και την πρακτική επίσης, του ρουσφετιού, εκτός κομμάτων, τουλάχιστον μεγαλώσαμε χωρίς το επόμενο παιχνίδι που θα λεγόταν κινητό, δίχως το facebook και όλα τα άλλα τα δήθεν κοινωνικά δίκτυα όπως θα καταντούσαν στο μέλλον: μια κινούμενη άμμος που παρασέρνει με την ασχήμια της ακόμη και όποιες αξιόλογες προσπάθειες. Εμείς όταν μεγαλώναμε, εισερχόμενοι κάπου στα είκοσι κάτι μας στο ίντερνετ, είχαμε τα κλαμπς και τα μπλόγκς στην ιστοσελίδα Pathfinder....